Coronavirus disease (COVID-2019)  nowa jednostka chorobowa nieistniejąca w przepisach dotyczących chorób i ich zwalczania.

W ustawie z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (zwanej dalej ustawą) znajdziemy SARS, czyli kuzyna wirusa odpowiedzialnego za obecną pandemię, COVID chyba będzie po zmianie ustawy.
Studiując codzienne raporty WHO możemy na bieżąco śledzić rozwój sytuacji na świecie.
Według danych raportu WHO nr 70 z 30 marca ogółem na świecie było 697 224 przypadki w tym 33 106 przypadków śmiertelnych.
https://www.who.int/emergencies/diseases/novel-coronavirus-2019/situation-reports/
Polska w tym raporcie przedstawiła 1862 przypadków zakażeń i 22 zgony. Raport nr 71 z 31 marca według WHO COVID 19 stwierdzono 750 890 przypadków w tym 36 405 zgonów związanych z infekcją.
W Polsce wg raportu WHO  nr 71 z 31 marca zanotowano 2055 przypadków i 31 zgonów, dane z internetu w tym dniu mówiły o 2215 przypadkach i  32 zgonach.
Obecnie (pasek TVN środa po godz. 15) są takie dane: 2420 przypadków, zmarło 36 osób.
Ciekaw jakie dane poda jutro WHO.
Gdzie jest prawda i jak są przekazywane informacje ?
Raporty WHO pozwalają śledzić dynamikę rozprzestrzeniania się wirusa w jednych i  jego wygaszanie w innych krajach.
Dzisiaj tj. 01.04. na oficjalnej stronie WHO podano, że do teraz ( południe ) zanotowano 783 360 przypadków  w tym 37 203 zmarłych w 206 krajach.
Porównując dane widać wyraźny wzrost przypadków i migrację wirusa.

Informacje o przypadkach i zmarłych działają stresująco, ale ważne jest żeby społeczeństwo wiedziało co oznaczają podstawowe terminy związane z infekcją a które WHO jasno precyzuje.
Chodzi  o:
1.Podejrzany przypadek (Suspect case).
2.Przypadek prawdopodobny (Probable case)
3.Przypadek potwierdzony (Confirmed case).
4.Definicja kontaktu (Definition of contact).

Ad 1. Podejrzany przypadek pacjenta mamy w następujących sytuacjach:
a)pacjent z ostrą chorobą układu oddechowego (gorączka i co najmniej jeden z objawów takich jak np. kaszel, duszność) przy czym z wywiadu wynika, że osoba przebywała w miejscach w których COVID 19 wystąpił 14 dni przed wystąpieniem objawów,
lub
b) pacjent z jakąkolwiek ostrą chorobą układu oddechowego oraz  mający kontakt z potwierdzonym lub prawdopodobnym przypadkiem COVID-19 w ciągu ostatnich 14 dni przed wystąpieniem objawów,
lub
c) pacjent z ciężką ostrą chorobą układu oddechowego (gorączka i co najmniej jeden objaw choroby układu oddechowego, np. kaszel, duszność ,wymagający hospitalizacji i przy braku możliwości alternatywnej diagnozy, która mogłaby w pełni wyjaśnić i potwierdzić obraz kliniczny.
Ad. 2. Przypadek prawdopodobny.
przypadek dla którego wynik badania na obecność wirusa COVID-19 nie jest jednoznaczny tzn. nie ma pewnego wyniku testu laboratoryjnego
lub
przypadek w sytuacji kiedy z różnych powodów nie można było przeprowadzić badania.
Ad 3. Przypadek potwierdzony.
Osoba z laboratoryjnym potwierdzeniem zakażenia COVID-19, niezależnie od objawów klinicznych.
Ad. 4. Definicja kontaktu
definicja dotyczy osób, które w ciągu 2 dni przed i 14 dni po wystąpieniu objawów prawdopodobnego lub potwierdzonego przypadku miały:
a) kontakt twarzą w twarz z prawdopodobnym lub potwierdzonym przypadkiem w odległości 1 metra i przez ponad 15 minut;
b) były w bezpośrednim kontakcie fizycznym z prawdopodobnym lub potwierdzonym przypadkiem;
c) sprawowały opiekę nad pacjentem z prawdopodobną lub potwierdzoną chorobą COVID-19 bez użycia odpowiedniego sprzętu ochrony osobistej,
d) znalazły się w sytuacjach wskazanych w lokalnych ocenach ryzyka.  

W ustawie znajdziemy definicje zbieżne z definicjami WHO podejrzany o chorobę zakaźną – osobę, u której występują objawy kliniczne lub odchylenia od stanu prawidłowego w badaniach dodatkowych, mogące wskazywać na chorobę zakaźną (art. 2, pkt 20)
podejrzany o zakażenie – osobę, u której nie występują objawy zakażenia ani choroby zakaźnej, która miała styczność ze źródłem zakażenia, a charakter czynnika zakaźnego i okoliczności styczności uzasadniają podejrzenie zakażenia (art. 2 pkt 21).

Intryguje mnie natomiast inna definicja, która pojawia się w mediach nieustannie, czyli kwarantanna z pominięciem innej, kto wie czy nie bardziej istotnej, a mianowicie izolacja.

Dwa różne terminy o różnych tzw. ,,ciężarze epidemiologicznym”. Zgodnie z przywołaną ustawą ( art. 2 pkt 11, 12)
izolacja – odosobnienie osoby lub grupy osób chorych na chorobę zakaźną, albo osoby lub grupy osób podejrzanych o chorobę zakaźną, w celu uniemożliwienia przeniesienia biologicznego czynnika chorobotwórczego na inne osoby;
natomiast
kwarantanna  – odosobnienie osoby zdrowej, która była narażona na zakażenie, w celu zapobieżenia szerzeniu się chorób szczególnie niebezpiecznych i wysoce zakaźnych;
W przekazywanych  informacjach mówi się o kwarantannie i liczbie podlegającej jej osób, a izolowanych w naszym kraju nie ma.
Może izolowani to wszyscy ci, którzy są w szpitalach.
Jeżeli są dwie definicje ustawowe a PIS  ( nie mylić z partią ) prowadzi nadzór epidemiologiczny i określa liczbę osób objętych tym nadzorem, to powinno być wskazane ile osób zdrowych jest na kwarantannie, a ile osób chorych lub podejrzanych o chorobę jest izolowanych.
Nadzór epidemiologiczny – obserwacja osoby zakażonej lub podejrzanej o zakażenie, bez ograniczenia jej swobody przemieszczania się, wykonywanie badań sanitarno-epidemiologicznych u tej osoby w celu wykrycia biologicznych czynników chorobotwórczych lub potwierdzenia rozpoznania choroby zakaźnej oraz zebranie, analizę i interpretację informacji o okolicznościach i skutkach zakażenia (nadzór indywidualny), jak i stałe, systematyczne gromadzenie, analizę oraz interpretację informacji o zachorowaniach lub innych procesach zachodzących w sferze zdrowia publicznego, wykorzystywane w celu zapobiegania i zwalczania zakażeń lub chorób zakaźnych (nadzór ogólny) ( ustawa, art. 2, pkt 14).

Sytuacja jest poważna, ale studiując ustawę zauważyłem, że do obowiązków wojewodów należy sporządzenie planów działania w przypadku wystąpienia epidemii. Weterynaria plany działania w przypadku wystąpienia szybko szerzących się chorób zakaźnych ma już od wielu lat i systematycznie je stosuje (z różnym co prawda skutkiem, ale są przygotowane na wszystkich szczeblach). Obserwując obecne działania można się zastanowić nad działaniem odpowiedzialnych ekspertów. Wystąpienie choroby w Chinach powinno być sygnałem do głębokiej analizy stopnia przygotowania właściwych służb.

Nie dotyczy to tylko naszego kraju, wydaje mi się, że zwalczanie chorób zakaźnych zwierząt na świecie jest bardziej skoordynowane i lepiej zorganizowane niż zwalczanie wysoce zakaźnych chorób ludzi.
Zastanawiałem się również jaki genialny umysł określił 60 lat  jako granicę głosowania ,,nogami” i wyznaczył głosowanie ,, zdalne”.
Może to znawca ustawy, która to w art. 47, ust3, pkt 1 wyłącza osoby, które ukończyły 60 lat ze skierowaniu do pracy niosącej ryzyko zakażenia.

Teraz koncepcja korespondencyjnego głosowania. Absurd goni absurd.