Choroba tak egzotyczna, że w podręcznikach naukowych obcojęzycznych poświęcano jej w latach 80 i 90 ubiegłego stulecia niewiele miejsca.Określano ją jako ostro lub podostro przebiegające schorzenie bydła wywołane przez wirusy.
 

W latach 90 zaliczano ją do chorób ospopodobnych z wyraźnym odróżnieniem od ospy owiec i kóz. Chociaż przyznawano, że patogeneza jest taka sama. Inkubacja trwa ok. 7 – 14 dni. Występuje gorączka, w ciągu 48 godzin pojawiały się twarde, ograniczone, ulegające martwicy guzy skóry o wymiarach 0,5 – 7cm, których liczba może się wahać od kilku do kilkuset. Guzy pojawiają się także w mięśniach, przewodzie pokarmowym i macicy. Ponadto stwierdzano obrzęki kończyn, zapalenie węzłów chłonnych. Następstwem zmian były problemy w oddychaniu, poronienia, spadek mleczności, kacheksja.Śmiertelność 1 – 10%.
Przenoszenie choroby jest nieznane, podejrzewano owady krwiopijne, które mogły odgrywać rolę mechaniczną przy przenoszeniu choroby, co niektórzy uznają za bardziej istotne niż wzajemne kontakty zwierząt. LSD występowało często podczas wilgotnego lata i przy niskich poziomach rzek. Straty gospodarcze – spadek mleczności, poronienia i utrata wartości użytkowej zwierząt (rekonwalescencja wiele tygodni). Jako przyczynę w latach 80 podawano wirusa Neethling klasyfikowanego do poxswirusów.
Według badaczy australijskich LSD jako choroba wirusowa wywołuje capripoxvirus należący do rodziny Poviridae  (Nehhling virus) występuje ona w Południowej Afryce , a naturalnymi gospodarzami wrażliwymi na zakażenie są bawoły wodne i bydło. Eksperymentalnie zakażano również żyrafy i  antylopy impala, które padały z objawami LSD. Również owce były wrażliwe na zakażenia eksperymentalne.Pierwsze przypadki zarejestrowano  w Północnej Rodezji (obecnie Zambia) w 1929 r., w 1944 r. w Transvaal ( prowincja w Płd Afryce, wcześniej należał do Korony brytyskiej, ze  stolicą jest Pretoria), a  po trzech ogniska choroby pojawiły się w pozostałych regionach Południowej Afryce gdzie było zakażonych ponad 8 mln. sztuk bydła. Następnie LSD ,,przemaszerowało” kolejno przez  Mozambik, Tanzanię, Kenię (ok. 1957), Sudan, (1971), a w końcu Egipt i Somali.
W 1974 r. nastąpił wybuch choroby w Zachodniej Afryce. W 1989 r. w Egipcie i po raz pierwszy poza Afryką wystąpiła ta choroba w Izraelu.W przypadku kiedy choroba pojawia się po raz pierwszy w danym kraju przyjmuje charakter masowej epizootii lub jak chcą niektórzy epidemii i  rozprzestrzenia się błyskawicznie. Tak miało to miejsce w Południowej Afryce w 1944 r. i w Egipcie w 1989 r., a może teraz w Grecji.Leczenia brak.Szczepienia stosowano w Kenii z użyciem szczepu wirusa ospy owiec.Diagnoza różnicowa to min.: pseudo lumpy skin disease, użądlenia owadów, alergia skórna, streptothricosis (choroba skóry znana w  gorącym klimacie, ale także notowana w Szkocji, wywołana przez Dermatophilus congolensis), gruźlica skóry.
Polskie podręczniki akademickie powielają doniesienia zagraniczne ponieważ ta choroba była nie tylko w Polsce, ale w wielu krajach europejskich i nie tylko, uważana była do niedawna za super egzotyczną.Pojawienie się guzowatej choroby skóry w 2015r w Grecji powinno ekspertom UE dać sygnał, że nie skończy się na jednym przypadku ponieważ już ponad  20 lat temu było wiadomo, że jej wystąpienie zwiastuje szybkie rozprzestrzenianie się.Grecja  20 sierpnia 2015 r. powiadomiła Komisję o wystąpieniu dwóch ognisk choroby guzowatej skóry bydła w gospodarstwach, w których łącznie utrzymuje się ok. 200 sztuk bydła, w Feres w jednostce regionalnej Ewros w Grecji.
W związku z tym została wydana:DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2015/1423 z dnia 21 sierpnia 2015 r. dotycząca niektórych tymczasowych środków ochronnych przeciwko chorobie guzowatej skóry bydła w Grecji (Dz. Urz. L 222, str. 7).Zgodnie z dyrektywą 92/119/EWG Grecja utworzyła obszary zapowietrzone i zagrożone wokół ognisk choroby.Decyzja wprowadziła szereg ograniczeń w handlu bydłem i nasieniem bydła w Grecji oraz wymianie towarowej z krajami trzecimi, a także objęła restrykcjami przemieszczanie niektórych dzikich przeżuwaczy i wprowadzanie do obrotu określonych produktów pochodzących od bydła.
Regulacje weszły w życie i miały obowiązywać do 30 września 2015.Na początku września 2015 r. został jednak wydany kolejny akt prawny:DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2015/1500 z dnia 7 września 2015 r. dotycząca niektórych środków ochronnych przeciwko chorobie guzowatej skóry bydła w Grecji i uchylająca decyzję wykonawczą (UE) 2015/1423 (Dz. Urz. L 234, str. 19).
Jak to określono w preambule decyzji ,,guzowata choroba skóry bydła jest chorobą wirusową bydła przenoszoną przede wszystkim przez wektory, która powoduje poważne straty i może szybko się rozprzestrzeniać w szczególności poprzez przemieszczanie podatnych na chorobę zwierząt żywych oraz handel tymi zwierzętami oraz uzyskanymi z nich produktami. Choroba nie jest istotna z punktu widzenia zdrowia publicznego, ponieważ wirus choroby guzowatej skóry bydła nie przenosi się na człowieka”.
O tym było wiadomo już znacznie wcześniej, ale jak się okazuje rozszerzono zakazy:,,Grecja zakazuje wysyłki następujących towarów z obszaru objętego ograniczeniami do innych części Grecji, do innych państw członkowskich oraz do państw trzecich:
a) bydło żywe i dzikie przeżuwacze utrzymywane w niewoli;
b) nasienie, komórki jajowe i zarodki bydła.
2. Grecja zakazuje wprowadzania do obrotu poza obszarem objętym ograniczeniami następujących towarów wytworzonych z bydła i dzikich przeżuwaczy utrzymywanych lub upolowanych na obszarze objętym ograniczeniami:
a) świeże mięso i surowe wyroby mięsne oraz produkty mięsne uzyskane z takiego świeżego mięsa;
b) siara, mleko i produkty mleczne uzyskane z bydła;
c) świeże skóry i skórki z bydła i dzikich przeżuwaczy, inne niż te, o których mowa w lit.
d) nieprzetworzone produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego uzyskane z bydła i dzikich przeżuwaczy, chyba że są przeznaczone i kierowane do urzędowego nadzoru właściwego organu w celu ich usunięcia lub przetworzenia w zatwierdzonym zakładzie na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 na terytorium Grecji.Decyzja zawiera odstępstwa od tych wymagań pod warunkiem zgody właściwego Organu.Sytuacja jednak się rozwija i zaczyna się to co robiono wiele lat temu w Kenii – szczepienia DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2015/2055 z dnia 10 listopada 2015 r. ustanawiająca warunki realizacji programu szczepień interwencyjnych bydła przeciwko chorobie guzowatej skóry bydła w Grecji i zmieniająca decyzję wykonawczą (UE) 2015/1500( Dz. Urz. L 300, str. 31).
Sytuacja zmienia się dynamicznie i można sądzić, że jest trudna do opanowania, stąd decyzja o szczepieniach.Pierwsze przypadki wystąpiły w Grecji w sierpniu, ale już 10 września 2015 r. Grecja poinformowała Komisję i państwa członkowskie o 24 potwierdzonych i 17 podejrzewanych przypadkach wystąpienia ognisk guzowatej skóry bydła w gospodarstwach położonych na obszarach zapowietrzonych i zagrożonych utworzonych w jednostce regionalnej Ewros.
27 września 2015 r. kolejne ogniska guzowatej choroby skóry bydła w południowo -wschodniej części jednostki regionalnej Ksanti, a w dniu 2 października 2015 r. przypadek w jednostce regionalnej Kawala znajdującej się na zachód od jednostki regionalnej Ksanti.
7 października 2015 r. ognisko LSD w gospodarstwie hodowli bydła w jednostce regionalnej Limnos.
LSD rozwija się zgodnie z ustaleniami sprzed lat.
Zapada decyzja o szczepieniach pomimo tego, że  w UE nie ma żadnej szczepionki przeciwko LSD dopuszczonej do stosowania. Jednak zgodnie z art. 19 dyrektywy 92/119 i art. 8 dyrektywy 2—1/82 istniej możliwość, że Państwo Członkowskie może w sytuacji wystąpienia poważnego zagrożenia epizootycznego zastosować szczepienia nieuznaną szczepionką.Tak też czyni Grecja wprowadzając szczepienia interwencyjne, które z jednej strony mają zabezpieczyć Grecją, ale równocześnie stworzyć barierę dla dalszego rozprzestrzeniania się tej choroby po Europie. Efekty szczepienia nie są jednoznaczne, pozwalają na wyeliminowanie objawów klinicznych, ale nie chronią przed zakażeniem.Nieznana jest także do końca możliwość nabywania odporności. W związku z wieloma wątpliwościami decyzja wprowadza określone działania w zakresie postępowania z mięsem i produktami pochodzącymi od zaszczepionych zwierząt w tym reguluje obrót tymi towarami.
Czas pokaże czy szczepienia ograniczą wędrówkę guzowatej choroby skóry bydła. Obecnie wędrówka chorób zakaźnych po Europie trwa: grypa ptaków o wysokiej zjadliwości we Francji, niskiej w Niemczech, pomory tu i tam do tego kilka mniej ważnych. Kiedy dodamy do tego ,, nielegalną wędrówkę ludów” z większymi lub mniejszymi zapasami żywności, to może się okazać, że słowa jednego z polityków o zagrożeniu mogą się okazać prorocze.Jeżeli występowanie chorób o poważnym znaczeniu gospodarczym zacznie się nasilać to UE może czekać bardziej poważny kryzys niż emigracyjny.
Żródło1.
Exotic Diseases of Animals;  W.A.Geering,  A.J.Forman , M.J.. Nunn.  Australian Govenment Publishing Service Canberra 19952.
Medizinische Mikrobiologie, Infektions und Seuchenlehre;  Rolle/ Mayr. Ferdinand Enke Verlag Stutgart 19933.
Choroby zakaźne zwierząt domowych. Tom 1 pod  red. J. Beer , PWRiL 1980r