Sytuacje, które maiły miejsce na rynku UE w tym również Polski związane m.in. z aferami żywnościowymi, ale nie tylko doprowadziły zachwiania zaufania konsumentów do producentów, ale także organów kontrolnych. Odbudowa zaufania wiąże się z konkretnymi działania i kosztami.

Komunikat Komisji z dnia 22 maja 2012 r. zatytułowany „Europejski program na rzecz konsumentów – Zwiększanie zaufania i pobudzanie wzrostu gospodarczego”  określa strategię unijnej polityki ochrony konsumentów w nadchodzących latach poprzez wspieranie interesów konsumentów we wszystkich obszarach. Celem programu na rzecz konsumentów jest przygotowanie planu działań politycznych przekładających się na efektywną i skuteczną ochronę konsumentów.
Szczególnie ważne jest żeby konsumenci mieli dostęp do informacji o towarach i usługach, co pozwoli im na swobodny i świadomy wybór. Jest to istotne w przypadkach podejrzeń o produktach niebezpiecznych, które zostały wprowadzone do obrotu, a o których właściwe władze nie informują konsumentów. Należy dodać, że informowanie o produktach niebezpiecznych należy do obowiązków właściwych organów.
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 254/2014z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wieloletniego programu na rzecz konsumentów na lata 2014–2020 oraz uchylające decyzję nr 1926/2006/WE ( Dz. Urz. L 84, str. 42)określa podstawowy cel jakim jest  wzmocnienie i zwiększenie bezpieczeństwa produktów poprzez skuteczny nadzór rynku w całej Unii.Rozporządzenie przewiduje szereg działań, których efekty mają służyć konsumentom